Czlowiek kto zastal polne Polskie Nasze Drogi a zostawil asfaltowe Edward Gierek

Czlowiek kto zastal polne Polskie Nasze Drogi a zostawil asfaltowe Edward Gierek


Nik mnie już o nic nie pytał 4/5 - Edward Gierek(2003)

This is how Poland saved 13 Americans CIA in IraQ 1990 Operation Samum real story

This is how Poland saved 13 Americans CIA in IraQ 1990 Operation Samum real story

Poland of Europe are and will be the best and reliable allie of the United States in this new century




Have you ever heard about Operation Samum which the point was that to evacuate US officers from Iraq just before Desert Storm? That was Polish Intelligence Service big succes. General Gromos 2;aw Czempi 4;ski take out of Iraq US officers. He learned them to spell their "new" polish names because they were given new IDs and document. They have to act polish building workers. Polish officer told him to drink bottle of alcohole and say to Iraqi officer on border line that they are very happy cause they are coming back to Poland. They were very drunk but fortunatelly they spelled their new names correctly. Operation was succesful. US gerneral gave polish officers medals. Brits and other countries refused to make this operation.

For the Americans, Polish intelligence was the last chance-everyone else had already left Iraq as the atmosphere was too hot to handle. For the government in Warsaw, Operation Samum was an opportunity to show that Poland could be an equal partner and in the future a worthy NATO member.

A brilliant performance, what's better is the fact that:

Polish forces rescued not only CIA agents from Baghdad but also secret maps apparently so crucial that Operation Desert Storm could have had a different outcome if the mission had failed.

But even though it was a success, all the details of the operation will never see the light of day.



Operation Simoom[1] (Polish: Operacja Samum) was a top secret Polish intelligence operation conducted in Iraq in 1990.

In 1990 the CIA asked European intelligence agencies to assist in the withdrawal of six American operatives (a mix of CIA and DIA officers) investigating Iraqi troops movements in Iraq before the Gulf War (WP 1995). Several countries, such as Russia, Great Britain, and France refused to help in such a dangerous operation; only Poland agreed to help (WP 1995). The operation was very risky because if the cover were to be blown, all operatives were likely to be killed.

Poland had ties throughout Iraq because of construction work carried out there by Polish engineering companies (WP 1995) and sent a few operatives to start working on the operation. Gromos 2;aw Czempi 4;ski (WV 1999) became the commander of this operation, assigned to it by Polish Minister of Internal Affairs and first chief of Urząd Ochrony Pa 4;stwa, Krzysztof Koz 2;owski (WP 1995). Ironically, Czempi 4;ski has previously been a spy in the United States and either took part or led many operations against the Western intelligence services (WP 1995). The main plan was to reestablish contact with the hiding American spies and give them Polish passports so they could escape from Iraq in a bus, alongside Polish and Russian workers.
The escape came after the six agents spent weeks on the run in Kuwait and Baghdad (WP 1995). The operation was very difficult because the Iraqis started to suspect some kind of American-Polish intrigue (WP 1995).

The agents were given refuge at a Polish construction camp, and then provided with passports and put on a refugee bus. An Iraqi officer at checkpoint on the border had studied in Poland and spoke Polish well enough to communicate. When the bus arrived at the border, he asked one of the American spies a question in Polish. Since the spy did not know Polish at all, he pretended to be heavily drunk (another version states that the operative in question fainted). Nevertheless, the bus managed to cross the border with all occupants (WP 1995). Poles moved the agents out of Iraq and into the safety of Turkey (WP 1995). Operatives from both sides returned to their countries. Polish forces rescued not only the agents but also secret maps—detailed maps of Baghdad and particulars about military installations scattered throughout Iraq—apparently crucial for Operation Desert Storm. (WP 1995, WV 1999)
As a reward for Poland's help, the US government promised to cancel half, or $16.5 billion, of Poland's foreign debt (NYT 1995).

In at least two other operations, the Poles later aided another 15 foreigners to escape, mostly Britons, held hostage by the Iraqis as part of Saddam Hussein's "human shield" campaign to deter an allied invasion. (WP 1995)

Information about this operation was first revealed in 1995 by The Washington Post (NYT 1995, WV 1999). In 1999, Polish director W 2;adys 2;aw Pasikowski made a movie, Operacja Samum about this operation; it was the first Polish production co-financed by Warner Bros. and third by

Iwo Cyprian Pogonowski OSZCZERSTWA BRUMBERGA W PRESTIŻOWYM PIŚMIE AMERYKAŃSKIM ,,FOREIGN AFFAIRS”

Iwo Cyprian Pogonowski OSZCZERSTWA BRUMBERGA W PRESTIŻOWYM PIŚMIE AMERYKAŃSKIM ,,FOREIGN AFFAIRS”

Państwowe Muzeum Oświęcim - Brzezinka - Auschwitz - Birkenau

Tadeusz Wojtkowski - Prezes Towarzystwa Historycznego Stop

Janusz Marszałek - założyciel pierwszej w Polsce prywatnej wioski dziecięcej, prezes spółki akcyjnej "Maja"

Marek Rawecki - Zespół ds. Studium zagospodarowania przestrzennego strefy ochronnej Państwowego Muzeum w Oświęcimiu

Jan Knycz - Przewodniczący Rady Miejskiej w Oświęcimiu

Edward Moskal - Prezes Kongresu Polonii Amerykańskiej

Profesor Iwo Cyprian Pogonowski





Rada Polityki Zagranicznej USA (The Council on Foreign Relations in Washington) wydaje dwumiesięcznik pt. Sprawy Zagraniczne (Foreign Affairs Magazine), w którym jest wyznaczany zakres alternatyw polityki zagranicznej Stanów Zjednoczonych. Rada Polityki Zagranicznej USA zajmuje dominującą pozycję dzięki ciągłości swego istnienia i składu członków, którzy zaliczają się do najwybitniejszych naukowców i dyplomatów Stanów Zjednoczonych. Od Drugiej Wojny Światowej rada ta wybrała każdego ministra spraw zagranicznych USA, niektórzy z nich nie byli osobiście znani prezydentom, którym mieli służyć. Wrześniowy i październikowy numer Spraw Zagranicznych zawiera oszczerczy artykuł o Polsce p.t. Polacy i Żydzi Abrahama Brumberga, w którym z aprobatą cytowane jest zdanie z książki ,,Sąsiedzi” J. T. Grossa: "zbrodnicze refleksy społeczeństwa polskiego skierowane przeciw Żydom nie były przypadkowymi zdarzeniami...." Wypowiedz ta jedynie zmienia podmiot napaści podczas gdy jest równoznaczna ze znaną opinią Hitlera o Żydach jako rasie urodzonych zbrodniarzy.

Zamieszczenie tak oszczerczego i antypolskiego artykułu w "Sprawach Zagranicznych" bezpośrednio po oficjalnej wizycie prezydenta Kwaśniewskiego w USA oznacza, że polityka amerykańska w stosunku do Polski nie uległa poprawie mimo przyjaznych spotkań obu prezydentów przed kamerami telewizyjnymi.

Od dawna znana rasistowska i wroga postawa Brumberga wobec Polski jest bardzo podobna do stanowiska nazistów wobec Żydów w czasie Drugiej Wojny Światowej. W artykułach ,,Poles and Jews” oraz ,,Murder Most Foul” Brumberg potępia Naród Polski razem z jego tradycją tolerancji i walki o wolność. Brumberg stara się przedstawić Polaków jako degeneratów, których jedynym celem w życiu jest znęcanie się nad Żydami. Jest to analogiczne do nazistowskiego obrazu Żydów prze wojną, których jedynym celem w życiu miało być szkodzenie aryjczykom. Nie ulega wątpliwości, że rasistowski artykuł Brumberga, jak i wspomniana książka Grossa prowadzą do wzajemnej nienawiści i utrudniają zjednoczenie się ludzi w szacunku do ofiar minionych krzywd, niesprawiedliwości i zbrodni systemów totalitarnych.

Należy raz jeszcze zaznaczyć, że Rada Polityki Zagranicznej USA (The Council on Foreign Relations in Washington) wyznacza kierunek polityki zagranicznej USA i ma więcej wpływu na stosunki Stanów Zjednoczonych z innymi państwami niż mają tak parlament, jak i prezydent USA. Wydanie w obecnej chwili artykułu pełnego pogardy i oszczerstw pod adresem Polski oznacza poparcie przez Rade Polityki Zagranicznej USA kampanii wymuszenia okupu od Państwa Polskiego, i to na bez porównania większą skalę, niż okup który niedawno zapłaciła Szwajcaria. Kampanią tą, o czym już pisałem we wcześniejszych artykułach, kieruje Światowa Żydowska Organizacja Roszczeniowa (World Jewish Restitution Organization of the World Jewish Congress).

Po wojnie, żydowski ruch roszczeniowy ( World Jewish Restitution Organization of the World Jewish Congress) odniósł sukcesy w zdobywaniu kolosalnych sum od rządu niemieckiego, a ostatnio uzyskał on od banków szwajcarskich sumę tysiąc dwustu pięćdziesięciu tysięcy milionów dolarów (miliarda dwustu pięćdziesięciu tysięcy) niby jako odszkodowanie za sprzeniewierzenie trzydziestu dwu milionów dolarów w 755 kontach przedwojennych (według oficjalnej komisji bankiera amerykańskiego Volckera). Uważa się, że tak wielka suma była okupem banków szwajcarskich zagrożonych bojkotem i utratą prawa do funkcjonowania na rynku nowojorskim. Ostatnio ruch roszczeniowy uzyskał od władz niemieckich blisko połowę całego funduszu odszkodowań za pracę niewolniczą w Niemczech bez sporządzenia odpowiedniej listy imiennej. Stało się to ku oburzeniu jeszcze żywych setek tysięcy weteranów pracy niewolniczej w Niemczech. Ludzie ci zdają sobie sprawę, że obecnie przy życiu nie ma więcej jak dziesięć tysięcy żydowskich weteranów pracy niewolniczej, ponieważ było ich już tylko około pięćdziesięciu tysięcy w 1945 roku na terenie Niemiec.
Teraz aby móc w dalszym ciągu funkcjonować i wymuszać odszkodowania od następnego państwa, ruch roszczeniowy musi udowodnić opinii światowej, jakie to jeszcze inne państwo brało udział w zagładzie Żydów. Tak wiec teraz przyszła kolej na Polskę, w której nieruchomości (tereny, budynki, etc.) jako członka NATO i potencjalnego członka Unii Europejskiej wnet będą bez porównania więcej warte niż są w dniu dzisiejszym. Tak więc wartość rynkowa przedwojennych posiadłości żydowskich w Polsce pójdzie w górę, wielokrotnie wyżej niż jest ich obecna wartość – stanowi to łakomy kąsek dla ,,przedsiębiorstwa Holokaust”.

Zdobycie prawa własności do tych obiektów przez żydowski ruch roszczeniowy może być spowodowane presją amerykańską na Polskę. Obiekty te przedstawiają około 15% do 20% całego polskiego majątku narodowego i będą wkrótce warte ponad sto tysięcy milionów dolarów (sto miliardów dolarów), tak że zdobycie kontroli nad nimi uczyniłoby ruch roszczeniowy (World Jewish Restitution Organization of the World Jewish Congress) największym potentatem finansowym i politycznym w Polsce. Ruch ten w krótkim czasie mógłby zmienić Polskę w satelitę Izraela i mieć ją w rezerwie na ponowną kolonizację przez Żydów, zwłaszcza jeśli ich życie w Izraelu stanie się nie do zniesienia.

Po Polsce żydowski ruch roszczeniowy najprawdopodobniej zainteresuje się Węgrami, Czechami, Słowacją, a następnie byłymi republikami sowieckimi Ukrainą, Białorusią, Litwą i Łotwą, w miarę jak kraje te odbudują się gospodarczo i będą mogły wstępować do NATO i do Unii Europejskiej, co jak wiemy nie wydaje się odległą perspektywą.

Żydowski ruch roszczeniowy jest popierany przez syjonistyczne lobby, które już zorganizowało pogróżki członków amerykańskiego parlamentu pod adresem Polski - senator Hilary Clinton jest jednym z prowodyrów w akcji tych pogróżek. Niedawno członkowie Sejmu polskiego, którzy usiłowali ograniczyć wysokość odszkodowań żydowskich byli oskarżeni przez Światowy Związek Żydów (World Jewish Congress) o "anty-amerykanizm" – oszczercze oskarżenie bardzo szkodliwe dla Polski, gdy jest ona tak bardzo uzależniona od dobrej woli rządu amerykańskiego. Oskarżenia te są wygłaszane mimo tego że w czasie niedawnej formalnej wizyty prezydenta Kwaśniewskiego, prezydent Bush powiedział, że Polska jest najbardziej proamerykańskim krajem w NATO.

Powtórzenie Schematu Propagandy Nazistowskiej

Żydowski ruch roszczeniowy (World Jewish Restitution Organization) zdobywa wielki rozgłos, który daje mu darmową światową reklamę. Od lat było wiadomo, że w czerwcu 1941 roku rząd niemiecki zdecydował się rozpowszechniać propagandę mającą przekonać świat, że niemiecka inwazja na Sowiety była entuzjastycznie witana przez ludność, która doświadczyła sowieckiego terroru. Niemiecka propaganda głosiła, że ludność terenów przyfrontowych z zemsty masowo mordowała komunistów i Żydów. Mordy te były opisywane jako reakcja ludności miejscowej na wcześniejsze sowieckie prześladowania.

Żeby zapewnić sukces swojej propagandzie nazistowski rząd niemiecki nakazał (rozkaz R. Heydricha z 29 czerwca 1941 roku) oddziałom egzekucyjnym zacierać wszelkie ślady swej obecności przy egzekucjach, nie robić dziennych raportów, jak również zakazane były zdjęcia pamiątkowe, które żołnierze niemieccy często sobie robili ze swoimi ofiarami. Brak niemieckiej dokumentacji dotyczącej masowych egzekucji przyfrontowych pozwolił ludziom z żydowskiego ruchu roszczeniowego ponownie zastosować przeciwko Polakom ten sam nazistowski schemat propagandowy oskarżający o zbrodnie niemieckie miejscową ludność. Ruch roszczeniowy (World Jewish Restitution Organization) w ten sposób – wykorzystując prowokację nazistów - "udowadnia" winę Narodu Polskiego w zagładzie Żydów.

Sprawa Jedwabnego zdominowała polskie środki przekazu i promieniowała na cały świat, który dowiadywał się o niej głównie z wypowiedzi przedstawicieli ruchu roszczeniowego. Zbrodnia z 10. VII. 1941 roku miała być dowodem polskiej winy narodowej w zagładzie Żydów. W korespondencji ze mną na ten temat profesor Józef Wieczyński, główny redaktor pięćdziesięciotomowej encyklopedii Rosji użył trafnego terminu "bitwa o Jedwabne." Ta medialna "bitwa o Jedwabne" dała żydowskiemu ruchowi roszczeniowemu kolosalną ilość bezpłatnej reklamy na światową skalę. Bitwa ta pozostanie faktycznie nierozegrana do czasu przeprowadzenia badań medycyny sądowej dwu masowych grobów w Jedwabnem co pozwoli dokładnie udowodnić plan i metodę zbrodni, jak również ilość ofiar i powód śmierci każdej z nich.


Szczegóły Tragedii w Jedwabnem

Dziś wiadomo, że 10 lipca 1941 roku Niemcy terrorem poprowadzili Żydów jedwabieńskich na miejsce ich masakry. Zastrzelili około 50ciu i spalili żywcem około 250 (nie 1600, czy 1800 jak to doniosła prasa amerykańska na podstawie fałszywych informacji zawartych w książce Sąsiedzi J. T. Grossa, który zignorował sowieckie i niemieckie źródła archiwalne).
Niemcy zorganizowali sobie do pomocy Volksduetch'ow (zdrajców i szpiegów), grupę prymitywnych kryminalistów miejscowych i z okolicy, oraz - jest nie wykluczone - że tez kilku "mścicieli." Ci ostatni, jeżeli rzeczywiście tam byli to prawdopodobnie byli przekonani, że niektórzy z Żydów jedwabieńskich narazili ich samych i ich rodziny na ciężkie prześladowanie przez NKWD i zsyłki do Gułagu. Dodatkową grupę Polaków Niemcy zmusili groźbami zastrzelenia i ciosami kolb karabinów do sprowadzenia Żydów do czyszczenia bruku na rynku.
Jeszcze żyją świadkowie tej szczegółowo zaplanowanej niemieckiej egzekucji kilkuset Żydów jedwabieńskich z 10 lipca 1941 roku. Wtedy Niemcy zmusili około 300 Żydów do maszerowania w niby pogrzebie betonowej głowy Lenina straconej z pomnika w rynku.
Niemcy podzielili Żydów na dwie grupy. Pierwsza grupa była złożona z około 50 mężczyzn, na tyle silnych, że mogliby się rozpaczliwie bronić. Druga grup była złożona z około 250 osób, głównie kobiet, dzieci i starców.

Podczas gdy druga grupa była zatrzymana w tyle, pierwszej grupie Niemcy kazali wejść do malej stodoły, do której klucze skonfiskowali poprzedniego dnia, kiedy to opróżnili stodołę z przechowywanych w niej maszyn rolniczych. Pierwszej grupie Niemcy kazali kopać rów w klepisku stodoły by niby tam pochować głowę Lenina. (Gross napisał błędnie, że scena ta odbywała się na cmentarzu żydowskim). Kiedy rów był wykopany Niemcy otworzyli ogień do pierwszej grupy Żydów i prawdopodobnie kazali Polakom żeby pochowali rozstrzelanych Żydów. Głowę Lenina umieszczono na zwłokach w grobie pierwszej grupy ofiar. Wtedy Niemcy kazali drugiej grupie wejść do stodoły, którą wkrótce polali benzyną i podpalili

Stefan Boczkowski, Roman Chojnowski i pięciu innych świadków zeznało, że widzieli jak Niemcy palili stodołę pełną Żydów. Niemiecka półciężarówka podjechała z żołnierzami niemieckimi i puszkami z benzyna. Część żołnierzy zeskoczyła, a pozostali podawali im puszki, których zawartość wylali na ściany stodoły i podpalili. Płomienie gwałtownie ogarnęły stodołę.

Pirotechniczna analiza wskazuje, że Niemcy musieli użyć około 400 litrów benzyny na mniej więcej 100 metrach kwadratowych ścian stodoły żeby została natychmiast objęta płomieniami, które spowodowały śmierć ofiar zamkniętych w stodole. Ludność miejscowa nie miała wtedy w ogóle dostępu do benzyny. Ludzie mieli małe ilości nafty do lamp naftowych. Nafta do lamp zapala się przy temperaturze ponad 50 stopni Celsjusza. Trudno by było za pomocą nafty wywołać tak nagły pożar, bo nafta po prostu nie pali się tak gwałtownie jak benzyna.

Następnego dnia Niemcy zmusili okolicznych rolników do wykopania rowu wzdłuż stodoły i pogrzebania w nim rozkładające się i wydające okropny zapach ciała ludzi z drugiej grupy w świeżo wykopanym grobie.

Instytut Pamięci Narodowej ustalił w 2001 roku, że ciała ofiar masakry Żydów z 1941 roku są pochowane wyłącznie w wyżej wymienionych grobach. Niestety, ekshumacja grobów została przerwana na skutek prośby rabina. Kompletne badanie zwłok według zasad medycyny sadowej i procedury kryminalnej oparte na całkowitej ekshumacji pogrzebanych wszystkich ofiar nie zostało dokonane. Tak wiec niewiadomo ile osób zostało pogrzebanych i jaki był powód śmierci każdej z nich. Na podstawie pojemności obu grobów oceniono w przybliżeniu ilość ofiar na około 200-300 osób. Przy braku kompletnej ekshumacji i dokładnej analizy w oparciu z o zasady medycyny sadowej jakiekolwiek ostateczne sprawozdanie IPN jest bezwartościowe, bo brak ustalenia powodu śmierci każdej z ofiar i dokładnej ich ilości.

Postkomunistyczna Lewica a Prawda Historyczna

Post-komunistyczny prezydent Polski i jego post-komunistyczny premier dają poparcie ruchowi roszczeniowemu za pomocą polityki przeproszeń i skruchy za morderstwa takie jak masakra jedwabieńska, za którą oczywiście odpowiedzialny są Niemcy. Nic dziwnego że taka polityka nie tylko wzmocniła żądania Rosjan żeby Polska przeprosiła za niedopełnioną zbrodnię ludobójstwa na jeńcach rosyjskich w 1920 roku, ale również wzmacnia żądania niemieckie mające na celu obalenie ustaleń poczdamskich i warunków kapitulacji Niemiec, zwłaszcza tych które dotyczą mienia poniemieckiego w Polsce zachodniej i północnej.

Pamięć narodowa Polaków, jak i innych narodów dziś wyzwolonych spod sowieckiej dominacji zachowała obraz nieproporcjonalnie wysokiego udziału mniejszości żydowskiej i jej centralnej roli w narzucaniu jarzma sowieckiego przez stalinowski aparat terroru na kraje satelickie po Drugiej Wojnie Światowej. Ten niezaprzeczalny fakt historyczny był potwierdzony przez główne na świecie pismo kontrolowane przez Żydów - New York Times.

Absurdalna wersja tragedii jedwabieńskiej, stworzona przez J. T. Grossa i powtarzana przez Abrahama Brumberga jest teraz rozgłaszana na łamach dwumiesięcznika Sprawy Zagraniczne. Dwumiesięcznik ten dziś głosi na cały świat kłamstwa i oszczerstwa, które przedstawione są jako prawda historyczna. Rząd polski może obalić te fałsze przez dokonanie ekshumacji obydwu grobów ofiar masakry Żydów w Jedwabnem. Potrzebne jest publiczne obalenie tych kłamstw faktami materialnymi otrzymanymi przez ekshumacje - te fakty jak widać, ruchowi roszczeniowemu i jego sprzymierzeńcom są niewygodne i dlatego kompletna ekshumacja nie została przeprowadzona według wymogów medycyny sadowej. Dopiero po kompletnym przebadaniu zawartości obydwu grobów prawda będzie mogła być oficjalnie ogłoszona. Stanie się to najprawdopodobniej wtedy kiedy Polska będzie rządzić władza złożona z patriotycznych Polaków, wolnych od wpływów post-komunistycznej lewicy.


Iwo Cyprian Pogonowski, były więzień Gestapo, numer 28865 w Sachsenhausen, autor: Poland, an Illustrated History – Polska – Historia Zilustrowana (Hippocrene Books, New York, 2000), Jews in Poland, a Documented History – Żydzi w Polsce – Udokumentowana Historia (Hippocrene Books, New York, 1993), Poland, a Historical Atlas – Polska – Atlas Historyczny (Hippocrene Books, 1987)

LID I byle SLD Wara!!! od Radia Maryja ostatniej ostoi polskich mediow.

LID I byle SLD Wara!!! od Radia Maryja ostatniej ostoi polskich mediow.

W demokracji przed wyborami debatują publicznie ci, którzy kandydują do władz, i którzy przedstawiają programy, oraz którzy zobowiązują się do realizacji obietnic. Wyborcy słuchają, oceniają i głosują również na podstawie tego, co kandydaci zrobili poprzednio. Kwaśniewski nie kandyduje ani do Sejmu ani do Senatu, ale on dyskusje w imieniu partii LiD z ramienia, których inni maja wejść do rządu w koalicji z PO. LiD nie ma innego wyjścia. Olejniczak, przewodniczący SLD będącej największą partią w LiD jest miernotą polityczną. Jego mentor Kwasniewski robi cyrk z demokracji, przedstawiając poglądy, na podstawie, których inni z LiD maja być wybrani i maja realizować to, do czego oni nie zobowiązali się. On i oni nie spotykają się bezpośrednio z polskim wyborcami. Oni organizują spotkania we własnym gronie, nadając im rozgłos jako ważne wydarzania. LiD to jest po prostu polityczna lipa. Kwaśniewski mówi o swojej przyszłości politycznej w Polsce: po tym, co on i jego etniczna klika zrobili w okresie jego i ich kilkunastoletnich rządów. On chce rządzić bez poddawania się żadnej kontroli wyborców w demokracji.
Koniecznym warunkiem zmian w Polsce jest masowy udział w wyborach. Po prostu, trzeba pójść do urn wyborczych i zrobić polityczna robotę, której nikt inny nie wykona za Polaków. Trzeba korzystać z uprawnień politycznych. Nieobecni nie maja racji również w polityce. Z góry, oni podporządkowują się tym, którzy głosują. Nie można wierzyć w tendencyjne sondaże. Trzeba kierować się własnym rozsądkiem. Jeśli nie preferuje się jednej z większych i znanych partii, to można oddać glos, wybierając najmniejsze zło w danych warunkach politycznych i/lub popierając mniejsze regionalne lub ogólnopolskie partie, które nie miały politycznej szansy. Zwiększona frekwencja wyborcza podniesie poziom progu wyborczego, którego mogą nie przekroczyć skompromitowane partie LiD.
(j) Targowica gdzie są Polacy kapitaliści?. Za wyjątkiem nielicznych rzemieślników cała gospodarka jest w zagranicznych rekach. Zaczęło się od mydła, proszków do prania i pasty do zębów następnie oscylatorów finansowych, wyprzedaży majątku i oddanie w obce ręce intratnych dziedzin gospodarki. I to wszystko za łapówki które skwapliwie inkasowała udecja. Może stanie się cud i to dno czyli LiD z jej pachołkami nie przekroczy progu wyborczego.

6. Wiedza jest siłą w polityce. W tym kontekście, najważniejsze fakty są jak następuje:

6.1 Patriotyczni polscy internauci i odbiorcy emailów są siłą nie do pokonania w wyborach. Oni działają dla dobra Polski, jak pokazują ich komentarze na wielu forach internetowych. Oni są motorem politycznych zmian w Polsce na lepsze. Czasu jest mało przed przyspieszonymi wyborami. Polacy powinni mieć całościowe informacje o tym, co stało się rzeczywiście w przeszłości, i co jest szykowane. Powinni oni dojść do własnych wniosków na podstawie informacji, których nie znają dokładnie. Informacjami należy wiec dzielić się, przekazując je dalej w drodze emailów i publikując na stronach internetowych, aby inni mogli zapoznać się z ich treścią. Polacy są mądrzy, dzielni i pracowici. Potrafią odróżnić ziarno od plewów w polityce. Maja dobre wyczucie polityczne. Wiedza to, co, kiedy i z kim trzeba zrobić również na polskiej scenie politycznej. Dlatego, partie LiD prowadza nadal politykę zniechęcania Polaków do udziału w wyborach. Im mniejsza jest frekwencja, tym większe są szanse LiD.

6.2 Jeśli można poddać pod rozwagę, przed przyspieszonymi wyborami potrzebna jest masowa wymiana informacjami miedzy Polakami w drodze emailów i internetowej i publikowania na stronach internetowych, aby wiedzieli oni to, co przysłowiowo piszczy w trawie. W ten sposób, zmniejszony zostanie wpływ mediów, które są powiązane z LiD i/lub są pod kontrolą różnych ośrodków, w tym zagranicznych z odmiennymi interesami aniżeli polskie. Jeśli ma się lub dostaje się informacje, którą uzna się za wartościową do przekazania, to rozprzestrzenia się ją tam gdzie i jak jest to możliwe. Każdą informację należy ocenić krytycznie oraz należy porównać z własną wiedza i rzeczywistością. Nie można przyjmować niczego na wiarę. Dotyczy to również tego, co jest przedstawione powyżej. Warto ściągnąć z powyżej podanych adresów internetowych i zapisać na twardym dysku zdjęcia z układu Okrągłego Stołu w Magdalence oraz podzielić się z innymi. Mówią one same za siebie. Nie potrzeba nic dodawać.

Grzegorz Napieralski dlaczego szkaluje Polske i Polakow? O co pany chodzi?
Kto na Pana naciska? Popatrz realnie.

Informacja o jego karierze.

Grzegorz Napieralski (ur. 18 marca 1974 w Szczecinie), polski polityk, poseł na Sejm IV i V kadencji (od 2004), sekretarz generalny Sojuszu Lewicy Demokratycznej.

W 2000 ukończył studia na Wydziale Humanistycznym Uniwersytetu Szczecińskiego.

W latach 1994-1995 był pracownikiem technicznym w Zakładach Graficznych "Kema". W latach 1998-1999 pracował na stanowisku kierownika ds. promocji w firmie "Reemtsma Polska" S.A. Od 1999 do 2001 sekretarz Wojewódzkiego Biura Parlamentarno-Samorządowego. W latach 2002-2004 doradca wojewody w Zachodniopomorskim Urzędzie Wojewódzkim.W latach 2002-2004 zasiadał w Radzie Miasta Szczecina.

Od 2004 sprawuje funkcję posła, zajął w Sejmie miejsce Bogusława Liberadzkiego (wybranego do Parlamentu Europejskiego). Na posła wybrany ponownie w wyborach w 2005 z listy SLD w okręgu szczecińskim, z 2 miejsca (1 miał Jacek Piechota). Jest uważany za "usta krytyki" obecnych polskich władz, często mówi wręcz o totalitaryzmie i niszczeniu demokracji oraz jej dorobku przez PiS. Obok Joanny Senyszyn należy do zdecydowanie lewicowego skrzydła Sojuszu Lewicy Demokratycznej

W latach 1995-1999 był sekretarzem szczecińskiej Socjaldemokracji Rzeczypospolitej Polskiej. Od 1999 był przewodniczącym Rady Wojewódzkiej Sojuszu Lewicy Demokratycznej i sekretarzem Rady Krajowej. Od 6 marca 2004 do 29 maja 2005 był wiceprzewodniczącym Sojuszu Lewicy Demokratycznej, od 29 maja 2005 jest sekretarzem generalnym Sojuszu.
Alex Lech Bajan

CEO
RAQport Inc.
2004 North Monroe Street
Arlington Virginia 22207
Washington DC Area
USA
TEL: 703-528-0114
TEL2: 703-652-0993
FAX: 703-940-8300
EMAIL: alex@raqport.com
WEB SITE: http://raqport.com